Όταν το παιδί αρνείται να φάει - Smile family

Όταν το παιδί αρνείται να φάει - Smile family

 

Όταν η κόρη μου ήταν 3 ετών συνήθιζε να χωρίζει τις τροφές ανάλογα με τα χρώματα και το μόνο χρώμα που της άρεσε να τρωει ήταν το άσπρο.

Αυτό περιλάμβανε την κρέμα το παγωτό βανίλια τα μακαρόνια και το άσπρο ψωμί με βούτυρο (μόνο Κερκύρας).

Μία μέρα δεν βρήκα στο παντοπωλείο το συγκεκριμένο βούτυρο και αγόρασα μία άλλη μάρκα.

Το αποτέλεσμα: μια κόρη που όλο νεύρα αρνήθηκε να φάει οτιδήποτε για το βράδυ.

 

Αν είστε σαν και μένα πιθανότατα αντιδράσατε αρκετές φορές σε μια παρόμοια κατάσταση σκεφτόμενη πρώτα το ότι το παιδί πρέπει να φαει κάτι (οτιδήποτε).

Έτσι καταλήξατε να μαγειρεύετε εκτός προγράμματος όλα τα πιάτα που πιστεύετε ότι ίσως θα του αρέσουν.

Επιχειρήσατε την γνωστή τακτική του λαδώματος (παγωτό αν φαει τις φακές του), τιμωρία (όχι δεν θα δεις τηλεόραση αν δεν φας τουλάχιστον το μισό πιάτο), ακόμη και την κολακεία της πιο εγωιστικής του πλευράς (το μωρό μου που θα φαει και θα μεγαλώσει και θα γίνει χίλιες φορές πιο όμορφο και δυνατό από τον Superman).

Λύσεις που πιθανόν δούλεψαν την μία φορά και την άλλη δεν έφεραν κανένα αποτέλεσμα, ανάλογα με την διάθεση του μικρού σας.

Το μόνο μόνιμο αποτέλεσμα που είχαν ήταν να βοηθήσουν το πρόβλημα να μεγαλώσει. Διότι κανείς δεν διαβάζει καλύτερα την διάθεση μας από το παιδί μας και αυτό που αντιλήφθηκε είναι ότι άσχετα με τον τρόπο που το κάνετε (επιβράβευση τιμωρία ή παράκληση) το γεγονός είναι ότι το πιέζετε να φάει.

Είναι ένα απόλυτα φυσιολογικό γεγονός για τα παιδιά να αρχίσουν να λεπτολογούν το φαγητό τους γύρω στην ηλικία 1 έτους έως 18 μηνών.

Σε σχέση με την βρεφική ηλικία ο ρυθμός της ανάπτυξής τους είναι μικρότερος. Δυστυχώς όμως μερικοί γονείς βλέποντας την όρεξη του παιδιού για φαγητό να μειώνεται ανησυχούν και κάνουν οτιδήποτε προσπαθώντας να το πείσουν τον μικρούλη ή την μικρούλα να φαει.

Το παιδί εναντιώνεται σε αυτές τις προσπάθειες και από αγγελούδι που είναι τις περισσότερες ώρες, όταν κάθεται στο τραπέζι μεταβάλλεται σε έναν αληθινό τύραννο.

Όμως η αγχώδης συμπεριφορά των γονέων δεν είναι η μόνη αιτία του προβλήματος. Ανάλογα με τον χαρακτήρα του, καθώς το παιδί μεγαλώνει πλέον αντιλαμβάνεται περισσότερο και αρχίζει να γίνεται καχύποπτο με τις άγνωστες τροφές. Θέλει να ελέγξει τι είναι αυτό πριν το δοκιμάσει.

Επίσης, μερικά παιδιά προσχολικής ηλικίας είναι απλώς ευαίσθητα σε μια ορισμένη γεύση, στην σύνθεση, ή την εμφάνιση ενός φαγητού.

 

ΔΙΟΡΘΩΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

 

-Μέχρι το παιδί σας να ξεπεράσει αυτό το στάδιο υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορείτε να κάνετε ώστε να εξασφαλίσετε ότι η συγκέντρωση γύρω από το τραπέζι θα είναι μία ευχάριστη ώρα για όλη την οικογένεια.

Η καλύτερη τακτική που ένας γονιός μπορεί να ακολουθήσει είναι να σερβίρει μία ποικιλία από θρεπτικές τροφές και να υιοθετεί μία άνετη προσέγγιση στο όλο θέμα.

-Όλες αυτές οι μπουκίτσες και τα τσιμπολογήματα από πιάτο σε πιάτο ίσως να φαίνονται πολύ λίγες στα μάτια σας αλλά θα εκπλαγείτε διαπιστώνοντας ότι αν τις προσθέσετε φτιάχνουν ένα σχεδόν ικανοποιητικό και ωφέλιμο πιάτο.

-Ακόμη και αν οι συνήθειες του παιδιού σας σε αυτό το θέμα είναι κάτι σαν εφιάλτης, εσείς κρατήστε σταθερή πορεία και επικεντρωθείτε αντί στην ποσότητα στην ποιότητα αυτών που τρώει για ένα διάστημα τουλάχιστον.

Άλλωστε είναι πολύ σημαντικό να καθιερώσετε μερικές σωστές συνήθειες διατροφής από όσο μικρότερη ηλικία γίνεται.

 

-Επιτρέψτε του να έχει τους δικούς του ρυθμούς την ώρα του φαγητού. Δεν είναι όλα τα παιδιά το ίδιο ακόμα και αν είναι αδέλφια.

Η μικρότερη κόρη μου είναι ικανή να τσιμπολογάει και από τα δικά μας πιάτα την ώρα που η μεγάλη γκρινιάζει και σουφρώνει τα μούτρα της επειδή της πρότεινα να δοκιμάσει μια μπουκιά μπανάνα.

Η μία δοκιμάζει ότι βρει μπροστά της και η άλλη κοιτάζει λοξά ακόμη και το αρνί του Πάσχα.

Παρόλη την ήρεμη στάση που κρατώ εξωτερικά όμως η αλήθεια είναι ότι έχω πολύ μικρότερη έννοια την μικρή ενώ για την μεγάλη προσπαθώ να βεβαιώνομαι διακριτικά τι έχει φαει.


-Φτιάξτε ένα μόνο κύριο φαγητό για το κυρίως γεύμα.

Πολλοί γονείς κάνουν αυτό το λάθος. Μαγειρεύουν μπριζόλες για τον εαυτό τους σουβλάκι που αρέσει στο ένα παιδί και μακαρόνια που αρέσουν στο άλλο.

Άσχετα με το αν θα τα παραγγείλετε απ΄ έξω ή θα ξοδέψετε το μισό σας βράδυ στην κουζίνα αυτή η τακτική είναι λανθασμένη.

Αντ΄ αυτού μαγειρέψτε ένα μόνο φαγητό λαμβάνοντάς υπόψη τις προτιμήσεις όλων των μελών της οικογένειας οι οποίες όμως θα ικανοποιούνται με την σειρά.

Μία μέρα το φαγητό θα περιλαμβάνει σουβλάκι, την άλλη μέρα θα είναι μακαρόνια, και την άλλη μπριζόλες.

Εκτός από τον χρόνο που θα κερδίσετε ταυτοχρόνως θα δώσετε στα παιδιά σας το μήνυμα ότι ο συμβιβασμός είναι προϋπόθεση της οικογενειακής ζωής.

Φυσικά θα υπάρξουν φορές που δεν θα μπορέσετε να τους ικανοποιήσετε όλους.

Το δύσκολο παιδάκι σας δεν ενθουσιάζεται με τίποτα από όσα βάζετε μπροστά του.

Σε αυτή την περίπτωση ηρεμήστε και θυμηθείτε: το παιδί σας δεν γεννήθηκε με κάποια δηλωμένη άρνηση ή απέχθεια για το φαγητό. Και δοκιμάστε μερικούς από τους ακόλουθους κανόνες:

 


-Σχεδιάστε γεύματα που μπορείτε να τα προσαρμόσετε στα μέτρα του καθενός.

Μπιφτέκια και ατομικές πίτες όπου ο καθένας μπορεί να γεμίσει με ότι του αρέσει, (ντομάτες και άλλα λαχανικά, ντιπ με τυρί, κ.λ.π.) ή ψητές πατάτες που μπορούν να συνδυαστούν με σάλτσα τυριού και κέτσαπ.

Σπιτική πίτσα που μπορείτε να την στολίσετε και να την ψήσετε όλοι μαζί. Χωρίς να ξεφεύγετε από τον κανόνα του ενός βασικού και υγιεινού πιάτου επιτρέπετε στα παιδιά να ασχοληθούν για να αυτοσχεδιάσουν το πιάτο που προτιμούν.

 

 

-Εξετάστε τις δικές σας διατροφικές συνήθειες-Τα παιδιά σας μπορεί να σας μιμούνται.

Αν εσείς τρωτε πολύ λίγο πιθανόν να επηρεάζετε το παιδί σας ώστε να είναι δύσπιστο σε κάθε καινούργιο πιάτο που του παρουσιάζετε.

Αν τρωτε βιαστικά και παραλείπετε το πρωινό σας ή αν σπανίως τρωτε φρούτα και λαχανικά το παιδί σας θα θέλει να κάνει το ίδιο.

 


-Αφήστε το να αποφασίσει για το πότε και πόσο πεινάει.

Εφόσον σπανίως έχει όρεξη, είναι πολύ πιο σημαντικό να φαει την ώρα που νιώθει ότι πεινάει, παρά να μάθει να περιμένει μέχρι την ώρα που η οικογένεια κάθεται στο τραπέζι.

Αν το μικρό σας συνεχώς διαμαρτύρεται ότι δεν πεινάει μην δείχνετε ενοχλημένη.

Πείτε του ότι πρέπει να μείνει στο τραπέζι μέχρι να τελειώσετε όλοι το φαγητό σας.

(Αν είναι αδύνατον να το πείσετε να περιμένει στην καρέκλα του επιτρέψτε του να παίξει ήσυχα στο πάτωμα δίπλα σας).

Βάλτε το πιάτο του στο ψυγείο και όταν αργότερα σας το ζητήσει του το ξαναδίνετε.

Αν επιμένει στην άρνηση του προσφέρετε του προς αντικατάσταση ένα φρούτο ή ένα σάντουιτς με τυρί.

 


-Μην το πιέζετε να φαει κρέας αν δεν του αρέσει.

Είναι αρκετά συνηθισμένο στα μικρά παιδιά να μην πολυθέλουν το κρέας γιατί είναι σκληρό και δύσκολο να το μασήσουν.

Μην στεναχωριέστε με την ιδέα ότι έτσι θα στερηθούν πολύτιμα συστατικά διότι υπάρχουν πολλά εξαιρετικά υποκατάστατε όπως τα αυγά και το τυρί.

 

-Δημιουργήστε την κατάλληλη διάθεση. Τα θετικά συναισθήματα για το φαγητό ξεκινούν από την βρεφική κιόλας ηλικία.

Τοποθετήστε το καρεκλάκι του μωρού σας κοντά στο τραπέζι και φάτε όλοι μαζί σαν οικογένεια όποτε αυτό είναι δυνατόν.

Περιλαμβάνοντας το σε αυτή την διαδικασία του δίνετε την ευκαιρία να δει ότι το μεσημεριανό ή το δείπνο είναι μια ευκαιρία για την οικογένεια να συγκεντρωθούν όλοι μαζί και να περάσουν ευχάριστα.

 

-Ξυπνήστε την φαντασία του.

Μερικές φορές ακόμη και το να αλλάξετε το όνομα του φαγητού του έχει θεαματικά αποτελέσματα.

Ονομάστε το πιάτο της ημέρας με το όνομα του αγαπημένου του ήρωα ή με κάποια ουρανοκατέβατη περιγραφή, π.χ. «φασόλια των γιγάντων» που θα εξιτάρει την φαντασία του και θα κινήσει το ενδιαφέρον του.

Παρουσιάστε με τον ίδιο πρωτότυπο τρόπο και ένα φαγητό που δεν του έχετε ξαναδώσει και θέλετε να δοκιμάσει.

Μία φίλη μου τα κατάφερε πολύ καλά με την κόρη της ονομάζοντας τα μπρόκολα «μικρά δεντράκια».

 

-Συνδυάστε το φαγητό που δεν θέλουν με κάποιο άλλο που τους αρέσει.

Εγώ κατόρθωσα να τους δίνω τις μελιτζάνες που καθόλου δεν συμπαθούσαν φτιάχνοντάς τες μία πολύ ωραία σάλτσα για μακαρονάδα.

 

-Εκμεταλλευτείτε τα τσιμπολογήματα.

Τα παιδιά χρειάζονται κάτι ενδιάμεσα από τα κύρια γεύματα. Αν αυτό το κάτι είναι μία τροφή που τους προσφέρει απαραίτητα συστατικά και όχι άχρηστα μπισκότα ή πατατάκια θα έχετε λιγότερο άγχος για το αν θα αδειάσουν το πιάτο τους ή όχι.

Προσέξτε μόνο η ώρα που θα τους δώστε κάτι να τσιμπήσουν να μην είναι κοντά στην ώρα που τρωνε το κανονικό τους φαγητό.

Ένα παιδί που έχει φάει τοστ μια ώρα πριν το βραδινό δικαίως μετά δεν θα πεινάει.

 

-Προσπαθήστε ξανά και ξανά. Είναι σημαντικό να αναγνωρίσετε ότι οι προτιμήσεις των μικρών παιδιών αλλάζουν συνέχεια.

Το ψάρι που αυτή την εβδομάδα και δεν γυρίζουν ούτε να το μυρίσουν μπορεί να το καταβροχθίσουν την επόμενη φορά που θα τους το σερβίρετε.

 

 

-Μπορείτε ακόμη να δοκιμάσετε να μαγειρέψετε μαζί με τα παιδιά σας.

Η διαδικασία της ετοιμασίας του φαγητού τα ενθουσιάζει και είναι φυσιολογικό να επιθυμούν να δοκιμάσουν αυτό που φτιάξατε όλοι μαζί.

 

 

-Μπορεί το παιδί σας να παραμένει πιο λεπτό από τα άλλα ακόμη και όταν πάει στο σχολείο, εποχή που κατά την γνώμη των ειδικών η όρεξη των δύστροπων λιλιπούτειων στρώνει.

Εφόσον και ο παιδίατρος σας συμφωνεί και ελέγχετε ότι τρέφεται σωστά, άρα παίρνει όλα τα απαραίτητα συστατικά για την ανάπτυξή του μην ανησυχείτε.

Εγώ απλώς φροντίζω να έχω πάντα αρκετά άσπρα φαγητά στο σπίτι.

Copyright © 2018 Smile TV | Powered By Web Artistic - All Rights Reserved