Από ποια ηλικία τα παιδιά παίζουν μόνα τους; I Smile family

Από ποια ηλικία τα παιδιά παίζουν μόνα τους; I Smile family

«Δεν θέλω να παίξω χωρίς τη μαμά μου»«Δεν θέλω να παίξω μόνος μου!», «Μαμά, έλα να ζωγραφίσουμε!». Πόσες φορές δεν έχετε ακούσει από το στοματάκι του μικρού σας αυτές τις εκφράσεις, ενώ την ίδια στιγμή έτρεχε ξοπίσω σας; Αποτέλεσμα αυτού; Μετά βίας κατορθώνετε να ασχοληθείτε με οποιαδήποτε άλλη από τις δουλειές σας!

 

Παίζοντας με το παιδάκι σας.

Τον πρώτο ή δεύτερο χρόνο που είστε ακόμη ξετρελαμένοι με το αγγελούδι σας και του έχετε αφοσιωθεί πλήρως, το παιχνίδι μαζί του θα είναι σίγουρα μια από τις αγαπημένες σας ενασχολήσεις.

Μετά τον τρίτο χρόνο, όμως, αρχίζετε να σκέφτεστε ότι καλό θα ήταν το πιτσιρίκι σας σιγά-σιγά να αρχίσει να απασχολείται και μόνο του.

Σκεφτείτε, όμως, ότι το μικρό σας το μόνο που κάνει είναι να συμπεριφέρεται σύμφωνα με τον τρόπο που το έχετε μάθει εσείς.

Αφού μέχρι τώρα ήσασταν οι μόνιμοι σύντροφοι στα παιχνίδια του, θεωρεί τη διαρκή παρουσία σας φυσιολογική και αυτονόητη.

Εξάλλου, όλα τα παιδάκια, όταν έχουν διάθεση για παιχνίδι, θέλουν να έχουν παρέα.

Και για τους ενήλικες, όμως, είναι διασκεδαστικό που και που να ξεχνούν την καθημερινότητά τους και να αφήνονται σε παιδικές δραστηριότητες, με αποτέλεσμα να μένουν συνήθως και οι δύο πλευρές ικανοποιημένες.

 

 

Αφήστε το μικρό σας να διαλέξει το παιχνίδι!

 

Από την άλλη πλευρά, ωστόσο, δεν είναι απαραίτητο, ως γονείς, να φροντίζετε να δίνετε συνεχώς νέα ερεθίσματα στο μικρό σας, να το διασκεδάζετε ή να το διδάσκετε.

Οι ενήλικες συχνά έχουν την τάση να αναλαμβάνουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο, προσπαθώντας να ανακαλύψουν όλο και περισσότερες παραλλαγές στα παιχνίδια και να κάνουν τα μικρά τους να γελάσουν.

Αυτό είναι εξαιρετικά ευχάριστο για τα παιδιά, τα οποία όμως συνηθίζουν στην τακτική αυτή και στη συνέχεια απαιτούν την παρουσία των γονιών τους στα παιχνίδια τους.

Μια καλή ιδέα, λοιπόν, θα ήταν ανά διαστήματα να αφήνετε την πρωτοβουλία στο αγγελούδι σας κι εσείς απλά να συμμετέχετε στο παιχνίδι του, αν σας το ζητήσει.

Ακόμη και σε περιπτώσεις που τα παιχνίδια του μικρού σας σάς φαίνονται βαρετά, μονότονα ή αδυνατείτε να διακρίνετε τον… παιδαγωγικό τους χαρακτήρα, μη βιαστείτε να παρέμβετε –τα παιδιά καλύπτουν τις δικές τους ανάγκες μέσα από τα παιχνίδια τους.

Εξασκούν τις δεξιότητες εκείνες που είναι ωφέλιμες για την ανάπτυξή τους, τη δεδομένη χρονική περίοδο.

Αν, λοιπόν, εσείς αναλαμβάνετε συνεχώς την καθοδήγησή του, του στερείτε την ανάπτυξη της δημιουργικής του ικανότητας.

 

 

Το μωρό μαθαίνει μέσω της ανακάλυψης. 

Το μωράκι σας μπορεί να απασχοληθεί για λίγο μόνο του. Μπορεί, για παράδειγμα, να παίξει με τα χεράκια του, να προσπαθήσει να πιάσει τα ποδαράκια του, να περιεργαστεί την κουδουνίστρα του ή τον χνουδωτό του αρκούδο.

Λίγο αργότερα, όταν θα μπορεί πλέον να κάθεται, το ενδιαφέρον του θα αρχίσουν να προσελκύουν τα κλειδιά σας ή άλλα αντικείμενα που κάνουν θόρυβο.

Στη διάρκεια αυτής της φάσης, σταθείτε παράμερα και παρατηρήστε με προσοχή τα παιχνίδια του, χωρίς να το ενοχλήσετε ή να αναμιχθείτε –το μικρό σας μαθαίνει, και μάλιστα με δημιουργικό τρόπο!

Ειδικά από τη στιγμή που θα αρχίσει να στέκεται στα ποδαράκια του, η ακτίνα δράσης του θα αυξηθεί σημαντικά, όπως και ο κίνδυνος να χτυπήσει σε κάποιο έπιπλο ή να προκαλέσει κάποια ζημιά.

Προσπαθήστε να δημιουργήσετε μια γωνία μέσα στο σπίτι, όπου το μικρό σας θα μπορεί να παίζει ανενόχλητο, χωρίς να πρέπει συνεχώς να του λέτε «όχι αυτό», «σταμάτα» ή «μην πλησιάζεις εκεί».

 

 

Αφήστε το να…δημιουργήσει!

Μην ξεχνάτε ότι αν το αγγελούδι σας αισθάνεται διαρκώς περιορισμένο, από φόβο μήπως σπάσει κάποιο αντικείμενο ή λερωθεί, σύντομα θα χάσει τη φυσική του διάθεση για παιχνίδι.

Απομακρύνετε, λοιπόν, όλα τα εύθραυστα ή αιχμηρά αντικείμενα, σε κάποιον άλλο χώρο που δεν θα έχει πρόσβαση το αγγελούδι σας, αποφύγετε να στρώνετε ευαίσθητα χαλιά και αρχίστε να συνηθίζετε σιγά-σιγά στους λεκέδες.

Αργότερα, όταν δεν θα είναι απαραίτητη η παρουσία σας στη διάρκεια των παιχνιδιών του μικρού σας, όλες οι δραστηριότητες που… αφήνουν ίχνη (π.χ. πάνω στους τοίχους ή στα έπιπλά σας) μπορούν άνετα να μεταφερθούν στο παιδικό δωμάτιο.

Το οποίο, βέβαια, θα πρέπει να είναι κατάλληλα διαμορφωμένο, ώστε να μη θεωρήσετε την ξεραμένη πλαστελίνη στο πάτωμα ή την κόλλα στο τραπέζι ως μικρές καταστροφές.

Έχετε υπόψη σας ότι το παιδικό δωμάτιο θα μοιάζει περισσότερο με εργαστήρι παρά με κουκλόσπιτο, όπως ίσως θα επιθυμούσατε.

Για να εκφράσουν τις δημιουργικές τους ανησυχίες, άλλωστε, οι μικροί καλλιτέχνες χρειάζονται και το ανάλογο υλικό –λιγότερο εντυπωσιακά παιχνίδια, τα οποία σύντομα, άλλωστε, θα διαλύσουν- και περισσότερα ακαθόριστα και αδιαμόρφωτα υλικά, με τα οποία θα μπορέσουν να δώσουν διέξοδο στη φαντασία τους.

Τα παιδιά μπορούν να κάνουν άπειρα πράγματα με χρωματιστά χαρτιά ή χαρτόνια, μαρκαδόρους, νερομπογιές, πλαστελίνη, κιμωλίες, τουβλάκια, παλιά ρούχα, κουβέρτες και μαξιλάρια.

 

 

Συναναστροφή με άλλα παιδάκια

Πολλά από τα παραπάνω παιχνίδια είναι πολύ πιο διασκεδαστικά, όταν έχει το μικρό σας παρέα, παρά όταν είναι μόνο του. Συχνά, μάλιστα, οι μεγάλοι δεν έχουν καμία θέση σ’ αυτά, γιατί σκέφτονται υπερβολικά λογικά ή νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα.

Η αλήθεια είναι ότι στα περισσότερα παιδάκια αρέσει να παίζουν μαζί τους η μαμά και ο μπαμπάς ή η γιαγιά και ο παππούς.

Από την ηλικία των 3 ετών, όμως, χρειάζονται συνομηλίκους να τα συντροφεύουν στα παιχνίδια τους.

Ακόμη και τα μικρότερα παιδιά αναζητούν την παρουσία άλλων παιδιών –τα παρατηρούν με ενδιαφέρον, τα πλησιάζουν, εξετάζουν τις αντιδράσεις τους –ακόμη και όταν απλώς τους αρπάζουν το αρκουδάκι τους και περιμένουν να δουν τι θα συμβεί!

Έτσι, τα παιδιά αρχίζουν να γίνονται σιγά σιγά όλο και πιο ανεξάρτητα στο παιχνίδι τους, χωρίς να ζητάνε συνεχώς από τους γονείς να τους δώσουν νέα ερεθίσματα.

Καλό θα είναι ,λοιπόν, το αγγελούδι σας να μπορεί να περνάει κάποιες ώρες της ημέρας κοντά σε άλλα παιδάκια.

Αν, μάλιστα, δεν έχει άλλα αδελφάκια ή δεν υπάρχουν συνομήλικά του παιδάκια στη γειτονιά, ιδανική λύση αποτελεί το νηπιαγωγείο, το οποίο έχει το επιπλέον προτέρημα ότι συνήθως διαθέτει μεγάλη αυλή, όπου τα πιτσιρίκια δοκιμάζουν τις δυνάμεις τους –τρέχουν, σκαρφαλώνουν, κρύβονται, παίζουν κυνηγητό.

 


«Μαμά ξύπνα, ο αρκούδος θέλει να παίξει»

Πόσες φορές, ιδιαίτερα κάποια κυριακάτικα πρωινά, το αγγελούδι σας δεν έχει έρθει τρέχοντας στο δωμάτιό σας, για να σας τραβήξει από τα ζεστά σας σκεπάσματα, γιατί θέλει να παίξει την ώρα που εσείς θέλετε απεγνωσμένα να κερδίσετε έστω και μερικά ακόμη λεπτά ύπνου;

Όσο κουρασμένοι κι αν είστε, αποφύγετε να αγνοήσετε ή να μαλώσετε το μικρό σας. Παρηγορηθείτε με τη σκέψη ότι καθώς το πιτσιρίκι σας μεγαλώνει, θα μπορεί όλο και περισσότερο να απασχολείται μόνο του τα πρωινά.

Μέχρι να συμβεί αυτό, όμως, καλό θα είναι να έχετε στη διάθεσή σας ορισμένες χρήσιμες στρατηγικές:

  • Αποφύγετε να διοργανώσετε ολόκληρο σόου πρωί-πρωί. Το αγγελούδι σας θα πρέπει να μάθει ότι οι πρωινές ώρες δεν ενδείκνυνται για περίπλοκα και εντυπωσιακά παιχνίδια.

 

  • Φροντίστε να έχετε προετοιμάσει κάποιες δραστηριότητες για το μικρό σας από το προηγούμενο βράδυ –έχετε, για παράδειγμα, έτοιμο το αγαπημένο του εικονογραφημένο βιβλίο.

 

  • Θυμηθείτε ότι αν στέλνετε το πιτσιρίκι σας για ύπνο από τις 6 το απόγευμα, το πιθανότερο είναι να μην αποφύγετε το πρωινό ξύπνημα.Προτιμήστε να καθυστερήσετε 1-2 ώρες, οπότε θα είναι πιο κουρασμένο.

 

  • Περιορίστε τον μεσημεριανό υπνάκο του σε μία ώρα. Και σε καμιά περίπτωση μην το αφήσετε να κοιμηθεί για μεσημέρι μετά τις 4.

 

Copyright © 2018 Smile TV | Powered By Web Artistic - All Rights Reserved