Αδέλφια του ίδιου φύλου: Υπέρ και Κατά I Smile family

Αδέλφια του ίδιου φύλου: Υπέρ και Κατά I Smile family

Το να μεγαλώνεις αδέλφια του ίδιου φύλλου, για τους γονείς είναι μία όμορφη κατάσταση, με ανάγκες και λύσεις διαφορετικές από αυτές που συνήθως έχει μία μεικτή οικογένεια.

 

Όταν ήμουν μικρή φανταζόμουν ότι το σπίτι των ξαδέρφων μου είναι εντελώς διαφορετικό από τα άλλα σπίτια, και κυρίως από το δικό μου.

Δύο αγόρια και μόνο αγόρια, στην ίδια οικογένεια, καθόλου αδελφές και καθόλου γυναίκες εκτός από τη θεία μου.

Το δωμάτιο τους μου φαινόταν τελείως ξένο και διαφορετικό από το δικό μου.

Έτσι κι αλλιώς σπανίως έμπαινα για να πειράξω τα πράγματά τους γιατί δεν ανέχονταν τα κοριτσίστικα ανακατέματα με τον τρόπο που τα δεχόταν ο δικός μου αδελφός.

Σε αντίθεση το δωμάτιο της πιο καλής μου φίλης στο δημοτικό της Κούλας, ήταν ένα όνειρο από ροζ κουρτίνες κούκλες και κουκλόσπιτα, μαρκαδόρους και λουλουδάτο πάπλωμα στο κρεβάτι.

Παρόλο που ονειρευόμουν συχνά πως ζω εκεί μέσα, ιδιαίτερα μετά από ένα ακόμη καυγά με τον αδελφό μου, πάλι παραξενευόμουν από την ανυπαρξία οποιουδήποτε αγορίστικου παιχνιδιού, περιοδικού, της φωνής, και της αταξίας που υπήρχε σε αφθονία στο δικό μου σπίτι.

Οι σύγχρονες ψυχολογικές μελέτες επιβεβαίωσαν την παιδική μου υποψία, ότι οι οικογένειες που έχουν μόνο αγόρια ή μόνο κορίτσια τείνουν να είναι διαφορετικές από αυτές που έχουν παιδιά και των δύο φύλλων.

Μακροχρόνιες έρευνες προσδιόρισαν ότι οι αδελφές ή τα αδέλφια συνδέονται μεταξύ τους με πολύ ιδιαίτερους τρόπους.

Τα αδέλφια του ίδιου φύλλου νοιάζονται και ενδιαφέρονται το ένα για το τι κάνει το άλλο, περνούν περισσότερη ώρα μαζί και μοιράζονται πιο πολλά ενδιαφέροντα από ότι τα αδέλφια που ανήκουν στο αντίθετο φύλλο.

Όπως είναι αναμενόμενο αυτή η συμπεριφορά γίνεται περισσότερο εμφανής σε οικογένειες που τα παιδιά είναι μόνο αγόρια ή μόνο κορίτσια.

 

 

Ο δεσμός του ίδιου φύλλου.

Συνήθως όταν δύο αδελφές ξεκινάνε να παίξουν μαζί, το πιθανότερο είναι να επιλέξουν μία μη ανταγωνιστική δραστηριότητα.

Είτε επιλέξουν το κυνηγητό, είτε καθίσουν στο πάτωμα για να παίξουν με τις κούκλες τους, το ζητούμενο δεν είναι ποια θα νικήσει αλλά πως θα περάσουν περισσότερη ώρα ευχάριστα.

Σε αντίθεση τα αγόρια περνάνε την περισσότερη ώρα τους με δραστηριότητες καθαρά ανταγωνιστικές.

Μία κούρσα με τα καινούργια τους ποδήλατα συνήθως τελειώνει με την κραυγή «νίκησα, νίκησα»!

Δύο αδέλφια μπορούν να κάθονται πολύ ήρεμα στο καθιστικό του σπιτιού, παίζοντας με τα ρομποτάκια τους, αλλά τα ίδια τα ρομπότ προσπαθούν να κερδίσουν τη μάχη.

Γενικά τα αγόρια κοντράρονται περισσότερο μεταξύ τους, και καταφεύγουν ευκολότερα στις απειλές και στο ξύλο για να λύσουν τις μεταξύ τους διαφωνίες από ότι τα κορίτσια.

Παρόλο όμως που παίζουν σκληρά μεταξύ τους, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν συμπαθούν και δεν αγαπούν το ένα το άλλο.

Είναι ο τρόπος τους να εκφράζουν τον εαυτό τους χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν νοιάζονται για τα αισθήματα του άλλου.

 


Το παράδοξο της αντιζηλίας

Πιθανώς να υποθέσετε ότι το επίπεδο της αντιζηλίας, εντείνεται αναλόγως του αριθμού των αδελφών ιδίου φύλλου που υπάρχουν μέσα στο σπίτι.

Οι γονείς έστω και χωρίς κακή πρόθεση, κάνουν συγκρίσεις ανάμεσα στα αγόρια τους ή στα κορίτσια τους, και όσο περισσότερες συγκρίσεις τόσο μεγαλύτερα τα συναισθήματα της ζήλιας και του ανταγωνισμού.

Και όμως τις πιο πολλές φορές συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Οι αντιζηλίες ανάμεσα στους αδελφούς ή τις αδελφές είναι λιγότερο συχνές και έντονες από ότι ανάμεσα στα αδέλφια διαφορετικών φύλων.

Γιατί συμβαίνει αυτό;

Τα αδέλφια αναπτύσσουν μεταξύ τους περισσότερο την αίσθηση της ομάδας, του δεσμού και της ενότητας.

Μπορεί περιστασιακά να αντιμάχονται μεταξύ τους για το ποιος θα αποδειχθεί ο καλύτερος της παρέας, σε γενικές γραμμές αυτός ο ανταγωνισμός καλύπτεται από ένα ισχυρότερο συναίσθημα τον αδελφικό δεσμό. 

Στη πραγματικότητα το να έχετε όλα τα παιδιά σας από την ίδια πλευρά έχει και μερικά αναντίρρητα πλεονεκτήματα, όπως η μείωση της φασαρίας και της σύγχυσης που επικρατεί όταν οι γονείς προσπαθούν να σχεδιάσουν παιχνίδια και δραστηριότητες, είτε εντός είτε εκτός του σπιτιού, που να ευχαριστούν και να απασχολούν όλα τα παιδιά.

Τα αδέλφια που ανήκουν στο ίδιο φύλο αναζητούν λιγότερο την προσοχή του μπαμπά και της μαμάς, διότι νιώθουν ότι κατά βάθος οι διεκδικήσεις σε αυτό το θέμα είναι περιττές.

Οι γονείς δεν είναι οι μόνοι που κερδίζουν από μία αμιγώς θηλυκή ή αρσενική οικογένεια. Αν και τα πλεονεκτήματα για τα αγόρια είναι λιγότερο εμφανή, τα κορίτσια έχουν περισσότερες πιθανότητες να ενθαρρυνθούν και να στραφούν σε σπουδές και επαγγέλματα περισσότερο «αντρικά», από ότι αν μεγάλωναν σε μία μικτή οικογένεια.

 

 

Αντιμετωπίζοντας την πρόκληση

Παρά τα πλεονεκτήματα, οι γονείς που τα παιδιά τους ανήκουν στο ίδιο φύλο, αντιμετωπίζουν και ορισμένα ιδιαίτερα προβλήματα.

Εμείς σας παραθέτουμε ορισμένες από τις πιο κοινές ανησυχίες και συμβουλές για το πώς να τις χειριστείτε.

 


Το σύνδρομο του «ξένος σε ξένη χώρα»

Είστε η μοναδική γυναίκα σε ένα σπίτι γεμάτο αγόρια, ή ο μοναδικός άντρας σε ένα χώρο γεμάτο αρώματα και χρωματιστά φουστανάκια. Πολλές φορές νιώθετε τελείως απομονωμένος από τα αγαπημένα σας πλάσματα και αναρωτιέστε αν θα τα καταφέρετε να τα κατανοείτε και να είστε καλός και υπεύθυνος γονιός.

Το να αλλάξετε ιδιότητα, είναι από αδύνατο έως άχρηστο. Μπορείτε να βάλετε καλά μέσα στην καρδιά σας ότι όλα τα παιδιά ανεξαρτήτως του φύλου τους έχουν ανάγκη από την παρουσία και την καλή διάθεση και των δύο γονιών.

Προσφέρετε αυτό που αισθάνεστε, με τον τρόπο που μπορείτε. Να φροντίζετε να βρίσκεστε κοντά τους διότι χρειάζονται και την γνωριμία με το άλλο φύλο, του οποίου εσείς αποτελείτε τον εκπρόσωπο.

 

 

Το σύνδρομο «πρέπει να χάνω κάτι».

Μερικές μαμάδες που έχουν μόνο αγόρια, αναρωτιούνται πως θα ήταν η ζωή τους αν είχαν ένα κοριτσάκι να περιποιούνται.

Και αρκετοί μπαμπάδες δεν νιώθουν την οικογένεια ολοκληρωμένη χωρίς την ύπαρξη του γιου.

Οι στατιστικές δείχνουν ότι οι γονείς που έχουν μόνο αγόρια ή μόνο κορίτσια προσπαθούν για ένα ακόμη παιδί περισσότερο από αυτούς που η οικογένεια τους τα περιέχει ήδη.

Δεν μπορούμε να σας πείσουμε ότι η ζωή με τα παιδιά είναι ωραία και γοητευτική, ανεξαρτήτως αν το θαύμα της ζωής σας, φοράει κοκαλάκια με στρας και χαμογελάει όλο γλύκα ή είναι ένας κινούμενος σκονισμένος μπελάς.

Πάντως όσο και αν αναζητάτε το ίδιο με σας, προσπαθείτε ταυτόχρονα να απολαμβάνετε την παρουσία των παιδιών που είναι ήδη εδώ.

Άλλωστε τα λατρεύετε και το ξέρετε.

 

 

Το κόλπο της σύγκρισης

«Είσαι ίδιος ο αδελφός σου» «Μα καθόλου δεν μοιάζεις με τον αδελφό σου».

Αν τα παιδιά σας ανήκουν στο ίδιο φύλο έχουν περισσότερες πιθανότητες να ακούσουν τέτοιου είδους επιφωνήματα ξανά και ξανά.

Λες και επειδή έχουν γεννηθεί από τους ίδιους γονείς πρέπει να είναι φτιαγμένα από το ίδιο υλικό.

Και οι γονείς επίσης πέφτουν συχνά στην παγίδα του να συγκρίνουν τα ταλέντα του ενός παιδιού σε αντιπαράθεση με του άλλου.

Το ένα παιδί μπορεί να αποκτήσει την ταμπέλα του «ευαίσθητου» ενώ το άλλο του «δραστήριου».

Ακόμη και εάν η κρίση δεν είναι αταίριαστη, η ανάπτυξη του μπορεί να επηρεαστεί αρνητικά από αυτή την αξιολόγηση, καθώς κολλάει σε ένα ρόλο και συμπεριφέρεται σύμφωνα με αυτόν. Είναι περισσότερο ενδεδειγμένο οι γονείς να ενθαρρύνουν το παιδί να εξερευνήσει όλες τις πλευρές της προσωπικότητας του αντί να επικεντρώνονται σε ορισμένα χαρακτηριστικά.

 


Η πρόκληση της γνωριμία με το άλλο φύλο.


Η παράδοση λέει ότι τα αγόρια που μεγαλώνουν χωρίς αδελφή στην οικογένεια γίνονται πιο σκληρά, και λιγότερο ευαίσθητα στην συμπεριφορά τους με τα κορίτσια.

Και τα κορίτσια αντιστοίχως να αναπτύξουν υπέρ του δέοντος τη θηλυκότητα τους, και να βρίσκουν τα αγόρια μάταια.

Βεβαιωθείτε ότι το παιδί σας έχει άφθονες ευκαιρίες να περνάει χρόνο με παιδιά από το αντίθετο φύλο.

Προσκαλέστε τις εξαδέλφες του να περάσουν το Σαββατοκύριακο σπίτι σας, ή ενθαρρύνετε τις κόρες σας να παίζουν και με τα αγόρια στην παιδική χαρά, αντί να περιορίζονται μόνο σε κοριτσίστικες ασχολίες.

 


Πρέπει πάντα να κάνουμε τα πάντα όλοι μαζί;

Οι γονείς που έχουν μόνο αγόρια ή μόνο κορίτσια έχουν την τάση να ασχολούνται περισσότερο και με τα δύο μαζί και λιγότερο με το καθένα ξεχωριστά.

Όμως πρέπει να θυμούνται ότι το κάθε παιδί είναι μία ξεχωριστή προσωπικότητα και χρειάζεται που και που τις δικές του ιδιαίτερες «δόσεις» μπαμπά και μαμάς.

Για καλό και για κακό το ομαδικό πνεύμα και η ανάγκη της ενότητας ίσως δεν κρατήσει για πάντα.

Τα παιδιά μεγαλώνοντας θα συνεχίσουν να ανταγωνίζονται θα συνεχίσουν να αγαπιούνται και η σχέση τους θα μεταβάλλεται στο χρόνο, για ένα σκοπό.

Την δυνατότητα να περνάνε καλά μαζί όταν συναντιούνται, να διασκεδάζουν αλλά και να εμπιστεύονται ο ένας την παρουσία του άλλου.

 

Copyright © 2018 Smile TV | Powered By Web Artistic - All Rights Reserved