Ύπνος παιδιών με γονείς : '' φοβάται να κοιμηθεί μόνο του. ''

ΣΤΟΥΣ ΔΥΟ ΤΡΙΤΟΣ ΔΕΝ ΧΩΡΕΙ!

ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΤΕ ΑΠΟ ΝΩΡΙΣ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΑΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΜΟΙΡΑΖΕΣΤΕ ΤΟ ΔΙΠΛΟ ΣΑΣ ΚΡΕΒΑΤΙ…

 

Μα το παιδί μου θέλει να κοιμάται μαζί μου.

Είναι δύσκολο να μείνετε ασυγκίνητες όταν το παιδί σας, μετά από εφιάλτη, έρχεται σε εσάς με κλάματα και ζητάει να κοιμηθεί στο κρεβάτι των γονιών του επειδή ξέρει ότι μόνο έτσι θα ηρεμήσει.

 

Το ξέρετε και εσείς όμως ποια πρέπει να είναι η στάση σας; Να το λυπηθείτε και να το παρηγορήσετε ή να παραμείνετε ψύχραιμη και να θέσετε τα όρια σας, πηγαίνοντάς το και πάλι πίσω στο κρεβάτι του;

 

 

Στην ηλικία των δύο ετών συχνά το παιδί δυσκολεύεται να αποκοιμηθεί και τότε εκφράζει την επιθυμία να κοιμηθεί μαζί με τους γονείς του στο διπλό τους κρεβάτι. Αυτό συμβαίνει, γιατί σύμφωνα με έρευνες, τα όνειρά τους είναι πιο έντονα, και οι φόβοι τους γίνονται πιο συνειδητοποιημένοι.

 

 

 

φόβοι και παιδί 


Σε αυτή την ηλικία το παιδί έχει αποκοπεί από τη μητέρα του και η σχέση μαζί της έχει αρχίσει να γίνεται πιο ξεκάθαρη, δίνοντας στον καθένα τους τα απαραίτητα επίπεδα αυτονομίας.

 

Ωστόσο, όταν πέφτει η νύχτα, και φτάνει η ώρα του ύπνου, όλα τα άγχη, οι ανασφάλειες και οι αγωνίες του παιδιού ξαναβγαίνουν στην επιφάνεια...

 

Ο μπαμπούλας εμφανίζεται μέσα από τις ντουλάπες, κάτω από το κρεβάτι, πίσω από την πόρτα του δωματίου, προκαλώντας το φόβο του μικρού σας, το οποίο αρνείται να κοιμηθεί μονάχο του!

 

 

Δεν είναι καθόλου εύκολο για το παιδί να γίνει ανεξάρτητο και να μάθει να συμπεριφέρεται σαν ξεχωριστό ον. Έχει ανάγκη να νιώσει τη σιγουριά και την ασφάλεια που του προσφέρονταν στον υπέρτατο βαθμό όταν ήταν ακόμα μωρό.

 

Φοβάται να αφεθεί στο σκοτάδι της νύχτας. Νιώθει την ανάγκη να πλησιάσει τα σώματα των δύο αγαπημένων του προσώπων και να χωθεί στη ζεστή και ασφαλή τους αγκαλιά μέχρι το ξημέρωμα.

 

 

 

 

 

Η περιέργεια


Το παιδί θέλει όλα να τα ανακαλύψει και να τα μάθει! Είναι από τη φύση τους τα πιο περίεργα πλάσματα! Η περιέργειά του για το δεσμό που ενώνει συναισθηματικά τον μπαμπά με τη μαμά είναι μεγάλη.

 

Βεβαίως, ένα μωρό δεν μπορεί να αντιληφθεί γιατί οι γονείς του κοιμούνται μαζί και γιατί εκείνο δεν μπορεί να κοιμάται μαζί τους! Σαν ένα μεγάλο πιτζάμα πάρτυ!

 

 

Γενικότερα, η περιέργεια για το πώς λειτουργούν και εκφράζονται οι μεγάλοι είναι συνεχώς στο μυαλό του γι’ αυτό και παρατηρεί τους πάντες και τα πάντα και τα απορροφά σαν σφουγγάρι. Και όπως είναι φυσικό, η παρατήρηση γεννά ερωτήματα... Αγαπά η μαμά τον μπαμπά όπως αγαπά εμένα; Γιατί θέλουν να μένουν μόνοι τους; Τι κάνουν όταν κλείνουν την πόρτα της κρεβατοκάμαράς τους;

 

 

 

 

 

Ανήσυχα όνειρα!


Αν είναι πράγματι αναστατωμένο, από κάποιο εφιάλτη ή κάτι άλλο που το έκανε να σας αναζητήσει μέσα στη νύχτα φυσικά και θα το παρηγορήσετε με τα χάδια και τα καθησυχαστικά σας λόγια. Θα του κάνετε, όμως, εξαρχής ξεκάθαρο ότι μπορεί να μείνει μαζί σας μόνο για λίγο και ότι στη συνέχεια θα πρέπει να επιστρέψει στο κρεβατάκι του.

 

Ακόμα καλύτερα, μπορείτε να το διαβεβαιώσετε ότι όλα ήταν ένα κακό όνειρο και να το οδηγήσετε στο κρεβατάκι του, σκεπάζοντάς το και χαϊδεύοντάς του για να φύγει η ένταση από πάνω του και σιγά-σιγά να βρεθεί πάλι στη μαγική αγκαλιά του Μορφέα…

 

 

 

 

Πως θα φύγει το παιδί από το κρεβάτι των γονιών;

 

Ποιος είναι ο πιο… αδύναμος κρίκος;


Το παιδί σας παίζει παιχνίδι εξουσίας. Το αγοράκι προσπαθεί να πάρει τη θέση του μπαμπά, να είναι συνεχώς στο πλάι της μαμάς. Ακόμα και στο κρεβάτι!

 

Επιμένει να περάσει το δικό του, ο κόσμος να χαλάσει! Τα κορίτσια αντίστοιχα θέλουν να γίνουν οι μαμάδες, αποζητούν την αποκλειστικότητα του μπαμπάκα τους.

 

 

Εδώ έρχεται ο γονέας, ο οποίος δεν πρέπει για κανένα λόγο να αρχίζει να υποχωρεί και να παραχωρεί το ρόλο του στο μικρό.

 

Σημαντική είναι η συμφωνία μεταξύ μπαμπά και μαμάς για κοινή στάση και αντιμετώπιση, ώστε το παιδί να μην κινδυνέψει να νιώσει απόρριψη ή έλλειψη αγάπης, ή και σύγχυση από τη διχογνωμία των γονιών, αλλά να καταλάβει ότι οι γονείς του δεν του «ανήκουν» όπως τα παιχνίδια του, ώστε να δομήσει συν τω χρόνω τη δική του ανεξάρτητη προσωπικότητα.

 

 

Στην ηλικία των τεσσάρων ετών το κρεβάτι των γονέων αντιπροσωπεύει ένα σύνορο, ένα όριο που δεν θα πρέπει να ξεπερνιέται. Το να απαγορέψετε στο παιδί σας να κοιμάται μαζί σας είναι αναγκαιότητα εξαιρετικής σημασίας!

 

Αυτόματα του δίνεται ένα σημείο αναφοράς. Και τα σημεία αναφοράς είναι απαραίτητα ώστε το παιδί να μπορέσει να μεγαλώσει με ασφαλή τρόπο και ψυχολογική συγκρότηση.

 

 

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ :

 

Copyright © 2018 Smile TV | Powered By Web Artistic - All Rights Reserved