Επιθετικά παιδιά και τιμωρία

Επιθετικά παιδιά και τιμωρία

Η στάση γονέα και εκπαιδευτικού μοιάζει με ισορροπία σε τεντωμένο σκοινί και το αποτέλεσμα είναι καθοριστικής σημασίας για την εξέλιξη του χαρακτήρα παιδιού.

 

Πώς κάνεις ένα παιδί να καταλάβει τι είναι λάθος; Πώς το πείθεις να αλλάξει στάση όταν συνηθίζει να φέρεται από άτακτα έως και επιθετικά;

 

Αυτός είναι από τους μεγαλύτερους πονοκεφάλους των γονιών αλλά και των δασκάλων. Και δεδομένου ότι έχει αποδειχθεί πως το ξύλο κάθε άλλο παρά βγαίνει από τον παράδεισο, πρέπει να αναζητηθούν εναλλακτικοί τρόποι πειθαρχίας και κατά δεύτερο λόγο τιμωρίας των παιδιών μας.

 

 

Τιμωρία και παραβατικότητα


Τα πράγματα όμως δυσκολεύουν ακόμα περισσότερο όταν έχουμε απέναντι μας παιδιά με αντικοινωνική συμπεριφορά που επαναλαμβάνεται. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι ποινές λειτουργούν όπως το λάδι στη φωτιά και εξωθούν τα παιδιά σε ακόμα πιο προκλητικές ενέργειες.

 

Η στάση γονέα και εκπαιδευτικού μοιάζει με ισορροπία σε τεντωμένο σκοινί και το αποτέλεσμα είναι καθοριστικό για τη μελλοντική εξέλιξη του παιδιού. Και βέβαια, όπως αποδεικνύει η τραγική ιστορία του Άλεξ στη Βέροια, η αποτυχία πειθαρχίας του παιδιού μπορεί να το οδηγήσει σε παραβατικότητα που δεν φαντάζεται κανείς από παιδί!

 

 

 

 

Όταν η τιμωρία φέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα.


Οι μελετητές της ψυχής και της συμπεριφοράς των παιδιών, έχουν καταλήξει τα τελευταία χρόνια στο συμπέρασμα ότι φωνές, βρισιές, απειλές, επικρίσεις και σωματικές ποινές-με άλλα λόγια, ξύλο- συνήθως ενισχύουν την προβληματική συμπεριφορά και ωθούν το παιδί να επιτίθεται ακόμα περισσότερο. Αυταρχικές φράσεις – δηλώσεις των γονιών του στυλ «Μην τολμήσεις!» , «Αν το ξανακάνεις θα δεις τι θα πάθεις!» κτλ, μάλλον σπρώχνουν το παιδί στα όρια του, παρά το συνετίζουν.

 

 

Ελέγξτε τις εκρήξεις θυμού

 

Για να μπορέσετε λοιπόν να ελέγξετε τα νεύρα σας την ώρα που ανακαλύπτετε ότι το παιδί σας επαναλαμβάνει το ίδιο λάθος, σκεφτείτε ότι από τον τρόπο με τον οποίο θα του μιλήσετε, θα κριθεί αν το ξανακάνει ή όχι. Για να τιθασεύσετε το παιδί σας, θα πρέπει πρώτα να τιθασεύσετε τις αντιδράσεις σας την κρίσιμη στιγμή. Για να μπορέσετε να το καταφέρετε αυτό, θα πρέπει να έχετε κατά νου κάποιες «αλήθειες» για την συμπεριφορά του παιδιού σας αλλά και κάθε παιδιού.

 

 

Η τιμωρία δεν αποδίδει πάντα!

Η σκληρή επιβολή τιμωρίας στο παιδί, διακόπτει την ανεπιθύμητη συμπεριφορά του μόνο για όσο διαρκεί η τιμωρία. Μετά από αυτή, η τάση του παιδιού για σκανταλιά αναζωπυρώνεται και μάλιστα με την σπίθα της εκδικητικότητας στους γονείς. 

 

 

Τα παιδιά μιμούνται τις συμπεριφορές των γονιών τους


Στη συντριπτική πλειοψηφία τους τα παιδιά δεν έχουν αναπτύξει ακόμα το κριτήριο του καλού και του κακού και απλώς αρκούνται στο να μιμούνται με επιτυχία αυτό που βλέπουν ότι κάνουν οι ενήλικες.

 

 

Η αντίδραση στην τιμωρία


Υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο η συμπεριφορά που τιμωρήθηκε να μην επαναληφθεί στο χώρο όπου τιμωρήθηκε, για παράδειγμα στο σπίτι, αλλά να συνεχίσει να την εκδηλώνει το παιδί και μάλιστα σε μεγαλύτερη ένταση σε άλλους χώρους, όπως στο σχολείο ή όπου νιώθει ότι δεν παρακολουθείται.

   

Η βία προκαλεί βία 


Δεν αποκλείεται το παιδί που έχει προσβληθεί από μία δημόσια τιμωρία ή που έχει πονέσει από μία σωματική ποινή να αντεπιτεθεί με αγανάκτηση στον ενήλικα που το τιμώρησε ή σε κάποιο άλλο άτομο που συμβαίνει να βρίσκεται εκεί κοντά και που παρακολούθησε το συμβάν. Στις περιπτώσεις αυτές ισχύει το γνωστό «η βία αυξάνει τη βία».

 

 

Η συχνή τιμωρία στα παιδιά

 

Η συχνή τιμωρία κάνει κάποια παιδιά να κλείνονται στον εαυτό τους ή να γίνονται απότομα και απορριπτικά.

 

Τα θυμωμένα παιδιά που υφίστανται συχνή και σκληρή τιμωρία, κάποια στιγμή την συνηθίζουν, παύουν να την φοβούνται και κάνουν ότι μπορούν για να εκδικηθούν, χωρίς να φοβούνται το κόστος.

 

 

Η τιμωρία ρίχνει την αυτοεκτίμηση των παιδιών.

 

Η τιμωρία δημιουργεί στο παιδί συναισθήματα χαμηλής αυτοεκτίμησης, ντροπής και αρνητικές σκέψεις. Τα παιδιά, που δεν έχουν ακόμα ολοκληρωμένη εικόνα για τον εαυτό τους, χρησιμοποιούν ως καθρέφτη τους την συμπεριφορά που έχουν απέναντί τους, οι γονείς τους και άλλοι άνθρωποι που θεωρούν σημαντικούς. Αν λοιπόν, οι «σημαντικοί άνθρωποι» τιμωρούν συχνά το παιδί και χωρίς να του εξηγούν τους λόγους του στερούν την αυτοεκτίμηση και την αξιοπρέπεια.

 

 

Πώς να του γίνει η τιμωρία μάθημα;

 

Η τιμωρία από τον γονιό μπορεί να είναι δικαιολογημένη στη συνείδηση του παιδιού, μόνο όταν ο γονιός ξέρει και να το επαινεί όταν κάνει κάτι καλό. Και αυτό είναι μια σημαντική βάση στην οποία θα πρέπει να στηριχθεί όλη η φιλοσοφία της στάσης κάθε γονέα απέναντι στο παιδί του. Για να είναι ισορροπημένη ή για να εξισορροπηθεί η στάση του παιδιού, πρέπει να λαμβάνει σε ίσες ποσότητες το «μπράβο» με το «μη». Και βέβαια, η τιμωρία, όπως και η επιβράβευση, δεν θα πρέπει να είναι μονολεκτικές.

 

 

Πότε αποδίδει η τιμωρία στα παιδιά;

Έχει αποδειχθεί ότι η τιμωρία αποδίδει πολύ καλύτερα, όταν του εξηγούμε τους λόγους που η συμπεριφορά του προβληματίζει και πληγώνει τους άλλους, όταν αναλύουμε τις συνέπειες των πράξεών του, όταν του αφαιρούμε κάποια προνόμια αντί να το τιμωρήσουμε, όταν το απομακρύνουμε από την πηγή που του προκαλεί επιθετικότητα και εκνευρισμό προκειμένου να ηρεμήσει και όταν του διδάσκουμε τις απαραίτητες και κοινωνικά αποδεκτές φόρμουλες ώστε την επόμενη φορά να αντεπεξέλθει πιο επιτυχημένα σε μία κατάσταση που το εκνευρίζει.

 

 

Τι να κάνετε για να συμμορφωθεί το παιδί σας και να σας ακούσει;

 

  • Μιλήστε στο παιδί σας σε ήρεμο τόνο και δώστε του τροφή να σκεφτεί εναλλακτικούς τρόπους που θα μπορούσε να έχει αντιδράσει και θα ήταν πιο αποδεκτοί.

 

  • Μην του κολλάτε ετικέτες του τύπου «είσαι κακός», «δεν σου αξίζει τίποτα», «δεν θα κάνεις ποτέ φίλους» κ.λ.π. Χαρακτηρισμούς θα πρέπει να αποδίδετε στις άσχημες πράξεις του παιδιού που πλήγωσαν τους άλλους και όχι στο ίδιο το παιδί.

 

  • Σε ένα παιδί με πρόβλημα συμπεριφοράς, δεν πρέπει να λέτε τι να μην κάνει, αλλά τι να κάνει. Στην πρώτη περίπτωση, είναι σα να του υποδεικνύετε τι να κάνει, γιατί θα λειτουργήσει αντιδραστικά.

 

  • «Ξυπνήστε» το φιλότιμο του παιδιού και την αίσθηση του δίκαιου που έχει μέσα του. Δείξτε του τις συνέπειες της πράξης του και ζητήστε του να κάνει μία δίκαιη εκτίμηση του τι έκανε και πώς φαντάζεται ότι ένιωσε το άλλο άτομο που πλήγωσε.

 

 

Τελειώστε τη συζήτηση μαζί του χωρίς επικρίσεις και κάνοντας το να νιώσει καλά, λέγοντας του ότι είστε αισιόδοξη πως στο μέλλον θα αντιδράσει πιο ώριμα. Με λίγα λόγια, μεταδώστε του την αισιοδοξία ότι μπορεί να βγάλει στην επιφάνεια τον καλύτερο του εαυτό.

 

 

 

Copyright © 2018 Smile TV | Powered By Web Artistic - All Rights Reserved